Ένα σπίτι- σύμβολο, ένα οίκημα που είχε ταυτιστεί με τον κορυφαίο Κρητικό στοχαστή και συγγραφέα, το Νίκο Καζαντζάκη, βγαίνει στο σφυρί, άγνωστο ακόμα με ποιο τίμημα, κινητοποιώντας τους απανταχού φίλους του μεγάλου διανοητή.
Πρόκειται για το σπίτι του Καζαντζάκη στη Γαλλική Αντίμπ, όπου ο Καζαντζάκης έγραψε αρκετά από τα βιβλία του και υπήρξε καταφύγιο του για αρκετά χρόνια. Το σπίτι είχε περάσει στην ιδιοκτησία της συζύγου του Νίκου Καζαντζάκη, Ελενης, η οποία το είχε πουλήσει στους τωρινούς ιδιοκτήτες και οι οποίοι τώρα με τη σειρά τους του έβαλαν ...πωλητήριο.
Πρόσφατα επισκέφτηκε την Κυανή Ακτή και το σπίτι ένας θαυμαστής του Καζαντζάκη, ο οποίος έκπληκτος είδε στην είσοδο του σπιτιού το πωλητήριο και παράλληλα τη διεύθυνση και το όνομα του μεσιτικού γραφείου που έχει αναλάβει να βρει τον επόμενο ιδιοκτήτη του ιστορικού οικήματος.
Ο Νίκος Καζαντζάκης είχε εγκατασταθεί με την σύζυγό του Ελένη από το 1948 και για αρκετά χρόνια στην μικρή παραθαλάσσια πόλη της Αντίμπ (παραφθορά του Αντίπολις για του Έλληνες, αφού υπήρξε στο παρελθόν Ελληνική αποικία), όπου υπήρξε μια ιδιαίτερα παραγωγική περίοδος γι” αυτόν.
![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%20620%200'%3E%3C/svg%3E)
Σε αυτό το μαγικό σημείο της Γαλλικής Ριβιέρας , εντός της παλιάς πόλης, η οποία περικλείεται περιμετρικά από τείχη, ο Νίκος Καζαντζάκης είχε εμπνευστεί και γράψει μερικά από τα πιο γνωστά μυθιστορήματά του, όπως το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», το «Αλέξης Ζορμπάς» και το «Ο Καπετάν Μιχάλης», όπως αναφέρει το cretalive.gr.
Η Μελίνα Μερκούρη, η οποία είχε επισκεφθεί εκείνο το διάστημα παρέα με τον Ζυλ Ντασέν τον Νίκο Καζαντζάκη, είχε περιγράψει έναν περίπατο που είχαν κάνει οι τρεις τους περιμετρικά των τειχών της Αντίμπ:
“Ο άνθρωπος που υποτίθεται ότι ήταν τόσο άρρωστος (σημ. βρισκόταν σε προχωρημένη κατάσταση λευχαιμίας) ήταν ισάξιος πεζοπόρος του Ντασέν. Αγωνιζόμουν για να τους προλάβω. Έκαναν όλο το γύρο των οχυρών της Αντίμπ. Ο Καζαντζάκης μιλούσε για την Ελλάδα μ’ αγάπη και πάθος. Κατάλαβα πόσο δύσκολη έπρεπε να είναι η εξορία του, αλλά δεν μπορούσε ν’ ανεχθεί τους Έλληνες που παρέδωσαν τη χώρα τους στον ξένο έλεγχο, στο ξένο χρήμα και που αποκτούσαν ξενικούς τρόπους. Η ομιλία του ήταν γεμάτη εικόνες. Πολύ ποιητικές και πολύ κρητικές. Οι Κρητικοί είναι λίγο υπεράνθρωποι. Προκαλούν τους Θεούς κι ανεβαίνουν σε βουνοκορφές”.
Εκεί λοιπόν, εκτός από μια πλατεία με το όνομα “Νίκος Καζαντζάκης”, που έχουν προσδώσει οι Γάλλοι, παραδίπλα και σχεδόν μπροστά στο σπίτι όπου διέμενε στην οδό Rue du Bas Castelet, υπάρχει ένα πανέμορφο καταπράσινο σοκάκι με ένα παγκάκι, πάνω από το οποίο είναι αναρτημένη μια μαρμάρινη πλακέτα προς τιμήν του.
![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%20620%200'%3E%3C/svg%3E)