Budget απόδραση εκτός τουριστικού χάρτη στα ορεινά της Αχαΐας
Ονειρεύεστε μια ανοιξιάτικη απόδραση χαλάρωσης στην αγκαλιά της φύσης; Θέλετε όμως και κάτι που να είναι κοντά στην Αθήνα και να μην σας βγάλει εκτός budget;
Γράφει ο Μίλτος Μιχαλάς
Μόλις δυόμιση ώρες από την Αθήνα, τα χωριουδάκια της Ορεινής Αχαΐας κρύβουν γοητευτικά μυστικά που αξίζει να ανακαλύψετε. Πετρόκτιστα σπίτια που κουβαλούν αιώνες ζωής, καλντερίμια που περιβάλλονται από πυκνή βλάστηση, υπέροχα τοπία, απολαυστική ησυχία και λιγοστά ταβερνάκια που σερβίρουν καταπληκτικό σπιτικό φαγητό.
Τα χαμηλών τόνων Κλουκινοχώρια
![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%20780%20487'%3E%3C/svg%3E)
Φτάνοντας στην παραλιακή Ακράτα, η πινακίδα στην πλατεία δείχνει το δρόμο προς τη Ζαρούχλα. Ο δρόμος στριφογυρίζει στο βουνό, ανάμεσα στο πυκνό πευκοδάσος, ενώ ταυτόχρονα απολαμβάνεις την εξαιρετική θέα προς τη θάλασσα. Λίγα χιλιόμετρα μετά, ξεδιπλώνεται ένας ορεινός μικρόκοσμος με ωραία πετρόκτιστα σπίτια, σοκάκια χωρίς πολυκοσμία και μοναδικά τοπία. Τα Κλουκινοχώρια ή Κλουκίνες (Αγία Βαρβάρα, Σόλος, Περιστέρα, Μεσορούγγι, Ζαρούχλα).
Η ονομασία προέρχεται από την εποχή της Φραγκοκρατίας, όπου η περιοχή γύρω από την Ακράτα και τα χωριά που είναι κτισμένα στους πρόποδες του Χελμού στο δρόμο προς τα Καλάβρυτα ήταν φέουδο του Λατίνου αρχιεπίσκοπου Πάτρας. Η επίσκεψη σε αυτόν τον τόπο θα σας δώσει τη δυνατότητα να γνωρίσετε αυθεντικούς παραδοσιακούς οικισμούς, δείγματα της ιδιαίτερης τέχνης των διάσημων Βαρβαριτών μαστόρων της πέτρας. Χωριουδάκια από άλλη εποχή, με γαλήνια πλακόστρωτα σοκάκια, πυργόσπιτα και λίγες ταβέρνες που σερβίρουν καλό σπιτικό φαγητό. Στα ανατολικά, τα χωριά Χαλκιάνικα, Βουνάκι και Αγία Βαρβάρα- το κεφαλοχώρι με τους εξαιρετικούς παραδοσιακούς «χτιστάδες». Εδώ, όλα τα κτήρια είναι φτιαγμένα με τον ίδιο τρόπο.
Ξεχωρίζουν οι πέτρινοι πύργοι των Θεοχαρόπουλου και Αργυριάδη. Στα δυτικά, τα χωριά Σόλος, Περιστέρα και Μεσορούγγι. Στο Σόλο θα ανακαλύψετε τον πύργο του αγωνιστή της Επανάστασης Νικολάου Σολιώτη, αλλά και την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, όπου η εικόνα της Παναγίας, σύμφωνα με τον θρύλο, φέρει ακόμα το πλήγμα από το σπαθί του Ιμπραήμ.
![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%20780%20487'%3E%3C/svg%3E)
Ο δρόμος τερματίζει στη Ζαρούχλα. Κρυμμένη μέσα σε καστανιές και έλατα, η Ζαρούχλα έχει φανατικούς θαυμαστές της- κι όχι άδικα. Είναι το πιο γνωστό χωριό και μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει τη βάση για τις εξορμήσεις σας στην περιοχή. Απόλυτη ηρεμία, πεντακάθαρος αέρας και πράσινο παντού. Στον όμορφο οικισμό θα δείτε διάσπαρτα αρκετά επιβλητικά πυργόσπιτα, μερικά από τα οποία έχουν συντηρηθεί, όπως ο Πύργος της Ζαρούχλας. Αξιόλογες είναι επίσης οι εκκλησιές και οι λιθόκτιστοι μεταβυζαντινοί ναοί της Παναγίας και της Αγίας Τριάδας.
Η ειδυλλιακή λίμνη Τσιβλού
![](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%20780%20487'%3E%3C/svg%3E)
Στα μισά της διαδρομής από Ακράτα για Ζαρούχλα, σε υψόμετρο 700 μέτρων στις πλαγιές του Χελμού, θα συναντήσετε τη μαγευτική λίμνη Τσιβλού. Δημιουργήθηκε το 1913, όταν από μια μεγάλη κατολίσθηση που προκλήθηκε στην περιοχή φράχτηκε η κοίτη του ποταμού Κράθη. Το τοπίο γύρω από τη λίμνη θυμίζει εικόνα από παραμύθι.
Έλατα, πεύκα και πλατάνια στολίζουν την περιοχή, ενώ η λίμνη αποτελεί σημαντικό υγροβιότοπο με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Φιλόξενη και πανέμορφη, η λίμνη Τσιβλού ενδείκνυται για πλήθος δραστηριοτήτων, από πεζοπορία και βόλτα στις όχθες της μέχρι ποδήλατο, κωπηλασία ή ακόμα και κολύμπι, το καλοκαίρι. Βρίσκεται μέσα στο Εθνικό-Πάρκο Χελμού-Βουραϊκού, μια περιοχή εξαιρετικής ομορφιάς και μεγάλης σημασίας, που προστατεύεται ενταγμένη στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Natura 2000.